SwammieDaan Stoft tot nadenken

Zomaar blij worden van:

- nieuwe oranje schoenen

- fluitekruid dat ineens weer langs de bermen bloeit

- hard meezingen met de CD "Plugged" van Paul de Leeuw

En de dag is nog lang niet om....

Ik had veel zin in sinaasappels. Echt veel zin. Het liet me niet meer los. Mijn dag bestond uit dromen en visioenen van prachtige, oranje, grote, sappige en zoete exemplaren. Niet van die uitgedroogde kleine balletjes van de supermarkt, nee voor deze moest ik naar de gesorteerde groenteboer.

Ik had er wel een extra ritje voor over. Vol verwachting stond ik in de rij. Dat had ik er ook wel voor over, lang in de rij staan. Bij een goede groentezaak is het immers altijd druk. Er zijn meerdere mensen, die kwaliteit verkiezen boven de snelheid van een supermarkt.

Eindelijk was ik aan de beurt. Al wachtend had ik al gezien, dat ik wel uit 5 soorten kon kiezen. Omdat ik me zo verheugd had op deze lekkere vruchten (overigens: nee, ik ben niet zwanger), had ik me voorgenomen om niet te bezuinigen op het geld. Kwaliteit zou doorslaggevend zijn. Het zou een klein feestje gaan worden.

Zoals gezegd, was ik dus aan de beurt. Opgetogen vroeg ik naar de lekkerste, sappigste, grootste en zoetste sinaasappels. De duurste waren €3,99 per 6. Voorwaar niet goedkoop, maar ik meldde de mevrouw direkt dat de prijs geen probleem was. Dat ik voor kwaliteit zou gaan.

Toen sprak zij de onsterfelijke woorden: "ach mevrouw, ik zou geen van alle kopen, ze zijn allemaal droog, de dure zijn net zo taai en droog als de goedkope".

En nu zit ik verdrietig en zonder sinaasappels in tweestrijd. Is dit een vreselijk stomme zet van die mevrouw, of heet dit nou een winkel met kwaliteit (en wel 5 soorten sinaasappels die niemand mag kopen).

Als je nergens op mikt, is het altijd raak

We waren jury. Een soort van Idols, maar dan anders. Regionale, jonge en talentvolle bands streden om een optreden in de zomer tussen grootheden als Kane, Van Dik Hout en Wipneus & Pim. Elke avond een band, in een fijn café.

Wij waren dus de jury. Een taak waar niet te licht over gedacht moest worden. We vergeleken appels met peren - of beter - zoete melodieën met snerende gitaren en alternatieve rock. Maar als je jury bent van een soort van Idols, dan moet je dat kunnen. En natuurlijk voelen wij ons na 3 jaar een doorgewinterde jury.

Dit jaar was het wel wat moeilijker. Naast performance moesten we ineens ook kijken naar de X-factor. Want daar had iedereen het over. Dat had de jury van Idols bedacht. Maar niemand kon het precies benoemen. Ook niet de jury van Idols. Maar het klonk wel professioneel, een band beoordelen op de X-factor.

Bij de laatste band ging het mis. Wij jureerden zoals gezegd regionale, jonge en talentvolle bands. Ineens stonden daar op het podium een stelletje uitgewoonde, afgeleefde oude rockers. De broer van Mick Jagger en Herman Brood bleek een klein blowend mannetje met een grote stem en dito bek te zijn. Voor de gelegenheid was de drummer opgegraven, wat we erg waardeerden. De band was rauw, wild, grof en soms zelfs vals. Maar het was een goede performance. We twijfelden of dit een gevalletje van X-factor zou zijn.

Het werd een geweldige avond. De band was niet jong, niet talentvol en de rek was eruit. Van winnen was dus geen sprake. Ook al, omdat het in het geheel niet zeker was, of deze oude rockers aankomend zomer nog zouden leven, om op te kunnen treden tussen de grote namen.

Feels like the cold is blowing your mind away
Feels like the winter is here to stay
Feels like it's hundred years until spring
We've been talking, talking, but you hurt her a thing
Oh remember you're not alone
I know the new year is coming too soon
Oh remember, you're not alone
Can you hear me
I'm still on the phone
Sounds like your voice is waiting for me to come
Oh like sadness is all around
Sounds like the last song is fading away
Like your life is slipping away
Remember, you're not alone

(Roxette)

Het leven is soms zo bedrieglijk eenvoudig, dat je bijna achterdochtig wordt.

Het interesseert me niet wat je doet voor de kost. Ik wil weten waar je naar verlangt en of je durft te dromen dat het verlangen van je hart vervuld wordt.

Het interesseert me niet hoe oud je bent. Ik wil weten of je het risico durft te nemen jezelf belachelijk te maken voor liefde, voor je dromen, voor het avontuur van in leven zijn.

Het interesseert me niet welke planeten er om je maan heen staan. Ik wil weten of je het centrum van je eigen verdriet hebt aangeraakt, of je geopend bent door de teleurstellingen van het leven, of dat je ineengeschrompeld en gesloten bent geworden uit angst voor meer pijn. Ik wil weten of je bij pijn kunt zijn, van mij of van jou, zonder te proberen het te verbergen of te laten verdwijnen of het op te lossen.

Ik wil weten of je kunt zijn met vreugde, van mij of van jou, of je wild kunt dansen en je door extase laten vullen tot in de toppen van je vingers en tenen, zonder ons te waarschuwen dat we voorzichtig moeten zijn of realistisch, of dat we de beperkingen van het mens-zijn moeten onthouden.

Het interesseert me niet of het verhaal dat je vertelt waar is. Ik wil weten of je een ander teleur kunt stellen om trouw te blijven aan jezelf; of je beschuldigingen van verraad kunt dragen zonder je eigen ziel te verraden. Ik wil weten of je ontrouw kunt zijn [wanneer nodig] en daardoor vertrouwenswaardig.

Ik wil weten of je schoonheid kunt zien, zelfs als het niet elke dag mooi is, en of je vandaar uit kunt leven. Ik wil weten of je met mislukkingen kunt leven, van jou of van mij, en toch aan de rand van het meer kunt staan, schreeuwend tegen het zilver van de volle maan, “Yes!”.

Het interesseert me niet te weten waar je woont of hoeveel geld je hebt. Ik wil weten of je op kunt staan na een nacht van verdriet en wanhoop, vermoeid en gebroken, en doet wat gedaan moet worden om de kinderen te voeden.

Het interesseert me niet wie je bent of hoe je hier bent gekomen. Ik wil weten of je met mij in het centrum van het vuur kunt staan zonder daarvoor terug te schrikken.

Het interesseert me niet wáár of wàt of met wiè je hebt gestudeerd. Ik wil weten wat jou van binnenuit steun geeft wanneer al het andere wegvalt.

Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf, of je werkelijk van jouw eigen gezelschap houdt in de lege momenten.

AUTEUR: ORIAH MOUNTAIN DREAMER

Waar ik nog steeds aan moet denken?

Beatrix heeft van die mooie stevig mevrouwen-benen.